Dlaczego dzieci są inne w domu

Dlaczego dzieci są inne w domu, a inne w przedszkolu?

Dość często spotykamy się z sytuacją, kiedy Rodzic poinformowany o zachowaniu dziecka na terenie przedszkola, jest bardzo zdziwiony. Nie chce uwierzyć o tym odmiennym zachowaniu swojej pociechy. Co jest jednak tego przyczyną?

Dlaczego dzieci są inne w domu, a inne w przedszkolu?

Najczęściej to różne zachowanie dzieci jest dla nas wskazówką, ostrzeżeniem. Nasze dziecko w ten sposób chce zwrócić nam uwagę na jakąś ważną rzecz. W takie sytuacji najważniejsza jest komunikacja – przedszkole – rodzic. Podczas  spokojnej rozmowy z pewnością uda się wyłapać problem.

Pierwsze pytanie:

Od kiedy taka sytuacja ma miejsce?

Odpowiedź na to podstawowe pytanie może być kluczowe w rozwiązaniu problemu. Jakaś sytuacja w domu, wydarzenie w przedszkolu – to wszystko może nas naprowadzić na trop. Może pomóc nam rozwikłać tajemnicę dziwnego zachowania dziecka.

Przyczyny zachowań emocjonalnych dziecka 

Zaburzenia emocjonalne u dzieci możemy podzielić na dwie kategorie:

  • zaburzenia eksternalizujące – dotyczą takich emocji, jak: gniew,  wrogość, złość, agresja. Te emocje skutkują zachowaniami “na zewnątrz” : np. kłamstwem lub kradzieżą.
  • zaburzenia internalizujące – dotyczą takich emocji, jak: smutek, lęk, przygnębienie, Emocje te skutkują c zachowaniami „do wnętrza”, np. wycofywaniem się z kontaktów, wyalienowaniem.

Aspołeczne zachowanie i zaburzenia emocjonalne nie są złą wolą malucha. Szybka interwencja zarówno wychowawców jak i Rodziców,   powinny przynieść oczekiwane rezultaty i zmianę w zachowaniu.

Musimy pamiętać o tym, że podstawową przyczyną zaburzeń emocjonalnych jest brak poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości u dziecka. A oto inne przyczyny:

Głównymi przyczynami zachowań emocjonalnych u dzieci są:

  • niekorzystne warunki bytowe;
  • atmosfera w domu;
  • atmosfera w przedszkolu;
  • zachodzące zmiany (pojawienie się nowego członka rodziny)
  • problemy z komunikacją;
  • wadliwe metody wychowawcze;
  • brak akceptacji;
  • nadmierne wymagania;
  • odrzucenie przez rówieśników.

Jak możemy pomóc? 

  • starajmy się zrozumieć nasze dziecko;
  • zawsze musimy traktować złe zachowanie dziecka jako wyraz jego problemów, a nie objaw złej woli;
  • okazujmy dzieciom zainteresowanie problemami, nawet jeżeli wydają nam się błahe i śmieszne. Kłótnia z kolegą z przedszkola dla nas jest czymś nieistotnym, ale dla naszego dziecka to największy życiowy problem;
  • poświęcajmy dzieciom swój czas;
  • pomagajmy swojemu dziecku odkryć jego talenty i zdolności;
  • wspomagajmy dzieci w ich działaniach, aby nauczyły się dążyć do celu.

Niestety zaburzenia emocjonalne w wieku przedszkolnym stają się coraz bardziej powszechne. Dlatego zauważone zmiany w zachowaniu powinniśmy od razu konsultować wspólnie: rodzice i wychowawcy dzieci. I wspólne wypracować  plan działania. Plan, który ma pomóc dziecku w określeniu problemu, w wypowiedzeniu na głos tego, co naprawdę go “boli”.

Rozmawiajmy. Rodzice z wychowawcami, wychowawcy z Rodzicami i co najważniejsze wszyscy rozmawiajmy z dziećmi.Tylko jak rozmawiać, żeby dzieci nas słuchały? O tym już w najbliższym artykule.